Sieć dróg rzymskich za czasów Trajana (98…117 n. e.)

Okres późniejszy (wieki IV . . . XVI) wraz z ogólnym upadkiem gospodarki i cywilizacji w Europie zaznaczył się prawie zupełnym zanikiem sieci drogowej. Pewne wysiłki w celu poprawienia stanu dróg podejmował wprawdzie Karol Wielki (lata 742., „814), a później nieliczne miasta
średniowieczne oraz od XIII wieku Szwecja i inne państwa europejskie. Jednak wobec olbrzymich nakładów potrzebnych na utrzymanie i rozbudowę sieci drogowej, dążenia te były ograniczone i nie zmieniały zasadniczo sytuacji. Warto wspomnieć, że w tym właśnie okresie Hiszpanie w trakcie podboju państwa Inków (lata 1532. . .1533) napotkali na dobrze rozwiniętą sieć dróg (o łącznej długości około 10 000 km) na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej, wzdłuż pasma Andów. Jednym z głównych szlaków była , , Wielka Droga Królewska (długość około 5000 km) łącząca stolice państwa CUzco (w dzisiejszym Peru) z północna częścią kraju w Quito (dzisiejsza Lima) oraz z południem w Talca (dzisiejsze Talcahuado, na poludnie od Santiago).
Droga ta składała się z prostych odcinków, biegnących niekiedy nawet na wysokości 4000. .„5000 m, o szerokości około 8 m i nawierzchni z płyt kamiennych. Ponieważ szlak ten był przeznaczony wyłącznie dla pieszych (nie znano tam wozów), na wzniesieniach i spadkach droga miała schody, a nad przeszkodami przerzucone były lekkie bambusowo-sznurowe mosty. [hasła pokrewne: serwis volkswagen warszawa, części zamienne do wózków widłowych, Części do wózków widłowych ]
Na obszarze Europy dopiero wieki XVII i XVIII przyniosły wyraźną poprawe stanu sieci drogowej. W odtwarzaniu i rozbudowie dróg przodowała wówczas Francja (J. R. Per ronet i Tresaguet), gdzie w 1716 roku został założony Kor2 — Samochody Od A—Z — pus Dróg i Mostów, a w 1747 roku powstała w Paryżu Szkoła Dróg i Mostów (Ecole des Ponts et Chaussëes) — pierwsza uczelnia kształcąca budowniczych dróg i mostów. Wówczas właśnie zastosowano po raz pierwszy nawierzchnie tłuczniowe (Tresaguet — 1764 rok), a w niespełna sto lat później opracowano pierwsze kruszarki oraz walce drogowe (A. R. Polonceau 1778 . . . 1847). Osiągnięcia te zapoczątkowały nowy okres rozwoju budowy dróg, Dalszy postęp w technice budowy dróg tłuczniowych zaznacza się w połowie wieku XIX, zwłaszcza w Anglli około roku 1820 (Teford 1757. . .1834 i Mac Adam 1756. . .1836 Zastosowano wtedy nawierzchnie drogowe zbliżone do dzłsiejszych (a nawet smołowane w latach 1832. . .1838, koło Nottingham). Wykonywano je z kamieni układanych w korycie ziemnym, przy czym grubość warstwy kamiennej sięgała już tylko około 25 cm. W 1827 roku Anglik Hopsołl patentuje pomysł budowy drogi betonowej (pierwsze drogi budują; Austriacy w 1850, Anglicy w 1865, w USA natomiast pierwszą drogę betonową zbudowano w Bellefontaine, Ohio, w 1894 roku), a w roku 1849 Francuz A. Marion buduje pierwszą drogę o nawierzchni krytej naturalnym asfaltem (jakkolwiek Plac Zgody w Paryżu został już podobno pokryty wcześniej, bo w roku 1835). Ponadto od około roku 1885 zaczęto również stosować kostkę ze skał wulkanicznych (granit, bazalt, porfir itp.) spajaną cementem.

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: Części do wózków widłowych części zamienne do wózków widłowych serwis volkswagen warszawa