Budowa dróg kołowych

Według stanu z sierpnia 1939 roku w Polsce było ogółem 333 677 km dróg publicznych, w tym zaledwie 59 438 km dróg o utwardzonych nawierzchniach (około 1801). Przesuniecie granic państwa na zachód, które nastąpiło po I l Wojnie Światowej, poprawiło znacznie ten stosunek podnosząc udział procentowy dróg o twardych nawierzchniach do około 35%. Zagęszczenie dróg o twardych nawierzchniach przed 1939 rokiem wynosiło średnio około 16 km na 100 km2, a obecnie przekracza już 33,5 km na 100 km2. Sieć drogowa w Polsce nie jest jednak równomiernie zagęszczona w całym kraju, a różnice w poszczególnych województwach są dość duże od około 16,9 km na 100 krn2 (w lubelskim) do 56,8 km na 100 km: (we wrocławskim). Pogląd o gęstości dróg kołowych w Polsce o twardych nawierzchniach daje poniższe zestawienie (stan W dniu 1. 1. 1961 r.). Spośród dróg w Polsce, wyróżnić trzeba szlaki miedzynarodowe przebiegające przez nasze tereny (oznaczenie na drogach biała liczba na zielonym polu) oraz wewnątrzkrajową sieć dróg odśrodkowych, rozchodzących się z Warszawy na zewnątrz w głównych kierunkach (oznaczenie na drogach — biała liczba na czerwonym polu).

Rozwój motoryzacji we wszystkich prawie krajach świata oraz nieustanne wzrastanie natężenia ruchu drogowego stworzyły konieczność budowy specjalnych dróg samochodowych, zwanych autostradami, zapewniających pojazdom mechanicznym maksimum bezpieczeństwa ruchu oraz warunki najbardziej ekonomicznego ich użytkowania. Drogi takie przeznaczone są wyłącznie do szybkiego, masowego i dalekobieżnego ruchu, przy czym konieczne jest oczywiście całkowite wyeliminowanie z nich wszelkiego ruchu niemechanicznego. Rozbudowa sieci nowoczesnych dróg samochodowych nie tylko usprawnia wybitnie ruch dalekobieżny, ale jednocześnie zapewnia odciążenie ruchu na innych drogach ogólnie dostępnych i wzrost bezpieczeństwa w mieszanym ruchu lokalnym. [patrz też: serwis skody wrocław, Warsztat samochodowy Wrocław, transkrypcje nagrań ]
Projektowanie nowoczesnych dróg samochodowych opiera się we wszystkich krajach na przewidywaniu dużego obciążenia i znacznych prędkości ruchu pojazdów, co może być osiągnięte tylko w przypadku spełnienia odpowiednich warunków technicznych, ustalonych na podstawie specjalnych badań drogowych. Warunków takich jednak dotychczas nie opracowano w jakimś ostatecznym ujęciu, nadają cym się do przyjęcia przez wszystkie kraje. Wynika to przede wszystkim z konieczności uwzględniania bardzo różnych warunków lokalnych, w dążeniu do osiągnięcia maksimum bezpieczeństwa oraz ekonomii ruchu.
Jako przeciętna podstawowa szybkość jazdy zakładana podczas projektowania obecnych dróg samochodowych, przeważnie przyjmuje się 100. . .120 km/godz. Wieloletnie obserwacje i badania wykazały bowiem, że średnie prędkości ruchu od dawna wzrastają stosunkowo nieznacznie, a rozbieżności pomiędzy ustalonymi w poszczególnych krajach przeciętnymi szybkościami jazdy są niewielkie, np. w USA 100. . . 120 km/godz (1944 r.), ZSRR — 120 km/godz, Francja — 120 km/godz (1941 r.), Wielka Brytania — 120 km/godz (1942 r.), NRF — 160 km/godz (1942 r.), Kanada — 96 km/godz (1946

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: serwis skody wrocław transkrypcje nagrań Warsztat samochodowy Wrocław